055 30 07 99 info@osteopathiebijbabies.be Nederenamestraat 121 - 9700 Oudenaarde

Aangezien er genoeg websites bestaan met definities zoals “osteon” en “pathos” en uitleg over onze grondlegger A. T. Still  proberen wij u op een andere manier maar met een duidelijke uitleg te doen begrijpen wat we doen en waarom we zo denken en doen.

WAT WE DOEN & WAAROM

Een van de vele vragen die mensen hebben is: “ Wat gebeurt er tijdens een osteopathie behandeling?”

Allereerst is het van belang om te begrijpen wat osteopathie is. Om dat te kunnen verstaan is het ook van belang om te weten wat osteopathie NIET is. Het is géén kinesitherapie-specialisatie, het is géén massage, het is géén “kraker”, het is géén chiropractie, het is géén craniosacrale therapie. Het is wél een unieke complete en complementaire medische behandelingsvorm. Osteopaten zijn opgeleid met klassieke anatomie, fysiologie en pathofysiologie,…. maar met een holistische visie. We zien het lichaam als een eenheid, een vitaal en dynamisch organisme.

Voor de behandeling van uw baby of kind is het van belang om bij een osteopaat te gaan met ervaring en extra kennis op gebied van baby’s en kinderen. Door extra gespecialiseerde opleidingen is Bert Roodhooft in staat de groei en de evolutie te beoordelen en te behandelen. Ieder kind heeft nood aan een eigen unieke benadering afhankelijk van zijn of haar leeftijd.

HOE KIJKEN OSTEOPATEN NAAR KLACHTEN EN GEZONDHEID?

Er is een duidelijk verschil in de denkwijze van een klassiek geschoolde arts en holistisch denkend osteopaat.

Wanneer je kind geboren is, wordt het door de pediater grondig onderzocht. Hij heeft gekeken om zeker te zijn dat er geen congenitale afwijkingen zichtbaar of voelbaar zijn. Hij onderzoekt naar problemen zoals een afwijking aan hart of longen, heupproblemen, spijsverteringsafwijkingen, en ook om zeker te zijn dat alle systemen goed werken.

Een osteopaat zal vooral op een andere manier kijken. Zitten al deze onderzochte systemen wel in het nodige evenwicht? De kinderosteopaat is bezorgd om een aantal andere factoren. Via onze handen gaan we ook voelen naar het centraal zenuwstelsel, doorbloeding, blokkades en het algemeen “evenwicht”, het gevoel van welbehagen bij uw baby of kind. Het geboorteproces is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen van een baby-leventje. Blokkades, spanningen en compressie van lichaamsdelen kunnen optreden door de geboorte. Ze vereisen dan ook behandeling om klachten op te lossen of beter nog om ze preventief te voorkomen.

EFFECTEN VAN EEN “GEBOORTE-TRAUMA”

“ De opvallende toename van stresshormoon bij een pasgeborene is noodzakelijk en is ook verantwoordelijk voor het op gang brengen van enkele levensbelangrijke processen in de aanpassing naar het buitenbaarmoederlijke leven. De meting ervan geeft een aspecifieke stressrespons weer, maar wat gebeurt er wanneer de stress een trauma wordt? …”

Onderzoekers aan de Duke University Medical Center, hebben de “stress-respons” van de geboorte bestudeerd: “Geboren worden en de bijhorende hypoxie-toestand, is de eerste echte grote stressfactor. Zelfs een normale probleemloze vaginale geboorte gaat gepaard met vrijlating van stresshormonen zoals catecholamine en corticosteroïde. Een keizersnede daarentegen waarbij het drukniveau op het kind plots veranderd geeft een extreme productie van deze hormonen, waardoor ze bijna als traumatisch kunnen beschreven worden. Veel meer nog dan deze aspecifieke stressrespons is het loslaten van deze hormonen verantwoordelijk voor fysiologische sleutelprocessen in de aanpassingen aan buitenbaarmoederlijke leven.”

Tijdens de geboorte zakt de baby doorheen het geboortekanaal, in het kleine bekken tegen het schaambeen van de mama en ervaart zo extra druk op het hoofdje. Als deze krachten de limieten van het weefsel overschrijden, dan kan het babyhoofdje een “strain” oplopen. Als deze spanningen niet behandeld worden, worden het dysfuncties die oorzaak zijn van allerlei klachten en kwalen.

STUDIE

In een studie bij 1250 pasgeborenen is aangetoond dat slechts 10% van de baby’s geen aantoonbaar trauma in hun lichaam heeft, inclusief de structuren van hun hoofd of schedel, hersenen en ruggenmerg. Het aantal baby’s met een grote zichtbare verandering in hun schedel (plagiocephalie) ligt vlak na de geboorte op ongeveer 10% , maar wat met de andere 80 % bij wie geen zichtbare afwijkingen in hun hoofdje te zien is? Deze symptomen worden in het begin wellicht gemist of als normaal bestempeld, maar in onderzoek door een ervaren kinderosteopaat komen ze wel naar boven.

U ziet nu hopelijk in dat niet enkel het oor zelf het probleem is en dat we daar niet alleen het probleem moeten oplossen.

Dit alles om u aan te tonen hoe osteopaten denken en om aan te tonen dat …. lokale behandelingen met medicatie en buisjes niet steeds de oplossing zijn. En dat oorontstekingen vaak terugkomen zolang we ze niet osteopathisch en holistische, totaal aanpakken. Zeker in het belang van goed horen.

Het is dus van groot belang om je kind structureel in orde te zetten na de geboorte, een val, een ongeval, …. Het is ook van belang dat we te weten kunnen komen wat er gebeurd is vòòr de klachten, zodat we de fysiologie weer kunnen optimaliseren.

Bijvoorbeeld reflux: 

“Het is niet normaal dat een baby overgeeft na de voeding, net zoals het niet normaal is dat jij en ik overgeven na onze voeding.”— VIOLA M FRYMANN DO

“Onze kleine geeft wat over, maar niet abnormaal veel hoor.” Het is nochtans niet normaal dat een baby overgeeft na de voeding. Reflux is een algemeen bekend en veel voorkomend probleem, maar dat wil niet zeggen dat het normaal is. Voor een osteopaat is het een signaal dat er problemen zijn met verschillende zachte-weefsel-structuren. Deze problemen kunnen leiden tot veranderende bloedcirculatie, RR-problemen, irritate of inklemming van hersenzenuwen, spierproblemen,  … en die kunnen dan op hun beurt leiden tot verschillende soorten problemen, kwalen en klachten.

Het kunnen bijvoorbeeld zuigproblemen zijn, iets dat misschien wel snel over was,… het overgeven kan wel weken of zelfs maanden aanhouden, en wat we dan dikwijls te horen krijgen is “dat het wellicht de melk is die niet bij kind past”, dus werd er gestopt met borstvoeding, of van poedermelk veranderd. Meestal was dat geen ook oplossing , dus deden ze er wat verdikkingsmiddel in ….en dat gaf precies tijdelijk wat hulp.

De hierboven beschreven problemen zijn al een belangrijke osteopathische aanwijzing om te starten met behandelen. Het vertelt ons dat er ergens een irritatie is, een compressie van een zenuw bijvoorbeeld of een onevenwicht in de schedel. Het vertelt misschien ook iets over de aard van irritatie op de belangrijkste zenuwen die uit de schedelbasis treden… de n.Hypoglossus, die verantwoordelijk is voor de tongspieren en de n.Vagus die onder andere de spijsvertering zal aansturen.

Vanaf de geboorte tot de leeftijd van 5 jaar komt een kind vaak bij de kinderarts terecht met problemen als oorontstekingen, ontsteking van de luchtwegen, rsv, vage buikpijnen, …. we kunnen ons dus de vraag stellen of het lichaam van dit kind wel efficiënt functioneert.

In ons intake-gesprek komen we misschien te weten dat het kind de fase van het kruipen niet goed heeft volbracht, dat het zeer onrustig slaapt of dat het hypergevoelig reageerde op bepaalde prikkels, onrustig was of is ,… allerlei problemen die ons aanwijzingen verschaffen over de efficiëntie van hun lichaam.

Bijvoorbeeld oorontstekingen en een mogelijke osteopathische benadering

Vele kinderen hebben – soms zelfs veelvuldig- oorontstekingen. Het oor is een totaal mechanisme. Het is niet zomaar een aanhangsel van ons hoofd. Het gehoor is een gans orgaan. Vanuit het middenoor vertrekt de buis van Eustachius naar de keelholte. Waaruit we kunnen besluiten dat wat er in de keel gebeurd ook effect heeft op ons middenoor en omgekeerd. Heel vaak beginnen problemen met een pijnlijke keel en gaan zo over in verkoudheden en uiteindelijk in oorontstekingen. Er is dus een verband tussen deze beide structuren.

Het temporaal bot zit tussen de vele andere botstructuren van onze schedel. Als het kind bijvoorbeeld een val op het achterhoofd maakt kan het zijn dat het temporaal bot en de andere botten geblokkeerd geraken met hun omliggende structuren. Hierdoor kunnen die niet meer soepel bewegen en vervormen in relatie met mekaar. Het kan zijn dat de buil vanzelf geneest zonder verdere problemen, maar dat er enkele weken nadien toch een oorontsteking de kop op steekt. Misschien zelfs aan dezelfde zijde van de valpartij? De doorbloeding en aan en afvoer van het oor is ontregeld en het normale ritme en de ritmische mobiliteit is verdwenen met deze problemen als gevolg. De val kan zelfs een blokkade in de nek hebben veroorzaakt en zo ook de doorbloeding die daar passeert irriteren.  Een oorprobleem is dus geen oorprobleem. 😉 Het is gerelateerd met vele verschillende niveau’s.

U begrijpt het nu wellicht beter en ziet nu in dat niet enkel het oor zelf het probleem is en dat we daar niet alleen het probleem moeten oplossen.

Deze uitleg met voorbeelden diende om u aan te tonen hoe osteopaten denken en om aan te tonen dat …. lokale behandelingen niet steeds de oplossing zijn. En dat vele klachten vaak terugkomen zolang we ze niet osteopathisch en holistische of totaal aanpakken. Zeker in het belang van een optimale ontwikkeling. 

Het is dus van groot belang om je kind structureel in orde te zetten na de geboorte, een val, een ongeval, …. Het is ook van belang dat we te weten kunnen komen wat er gebeurd is vòòr de klachten, zodat we de fysiologie weer kunnen optimaliseren.