Huilbaby’s

Huilen is de taal van een baby. Maar wanneer het huilen niet meer te troosten is, zoeken we samen naar de oorzaak.

Bert Roodhooft, osteopaat

Alle baby’s huilen. Het is hun manier om te vertellen dat ze honger hebben, moe zijn, een vuile luier hebben of gewoon nabijheid zoeken. Toch zijn er baby’s die opvallend veel en lang huilen, vaak op hetzelfde moment van de dag, en die moeilijk tot rust te brengen zijn. Voor jonge ouders is dat bijzonder zwaar.

Wanneer spreken we van een huilbaby?

Huilen is een vorm van communicatie, en voor een jonge baby zelfs de enige. Pasgeborenen tot ongeveer twee maanden huilen met de ogen dicht en kijken nog niet of er een reactie komt. Pas later huilen ze met open ogen en stoppen ze soms vanzelf wanneer ze merken dat u reageert. Een baby kan huilen van honger, omdat hij verschoond moet worden, omdat hij moe of angstig is, maar ook omdat hij pijn heeft of zich niet goed voelt.

Vaak wordt de ‘regel van drie’ gebruikt: een baby die minstens drie uur per dag, minstens drie dagen per week en dat gedurende minstens drie weken huilt. Maar ook wanneer u als ouder aanvoelt dat uw baby te vaak onverklaarbaar en ontroostbaar huilt, is dat een signaal om verder te kijken. Het huilen gaat dan vaak samen met motorische onrust en snel schrikken.

Bij een aanhoudend ongemak raakt het zenuwstelsel van de baby overprikkeld. De pijn, het huilen, de onrust en het gebrek aan slaap versterken elkaar. Zo ontstaat een vicieuze cirkel waarin zowel de baby als de ouders uitgeput raken.

Mogelijke oorzaken

Een huilbaby heeft niet altijd één duidelijke oorzaak. Vaak spelen meerdere factoren mee:

• spanningen in het lichaam door de ligging in de baarmoeder of een moeilijke of snelle bevalling
• buikkrampjes, darmkrampen, winderigheid of reflux
• een voorkeurshouding of spanning in de nek, waardoor liggen of drinken ongemakkelijk is
• voedselintolerantie of -allergie
• infecties
• bewegingsverlies in de wervelgewrichtjes, vooral hoog in de nek
• overprikkeling en moeite om tot rust te komen
• vermoeidheid en moeilijk in- of doorslapen

Hoe kan osteopathie helpen?

Tijdens de behandeling onderzoekt de osteopaat met zachte handgrepen het hoofdje, de nek, de wervelkolom, het bekken en de buik van uw baby. Waar spanningen of blokkades zitten, worden die op een zachte manier losgemaakt. Veel baby’s worden tijdens of na de behandeling opvallend rustiger. We geven u ook praktische tips mee voor thuis, bijvoorbeeld over draaghoudingen en voeding.

Wanneer eerst naar de arts?

Huilt uw baby ontroostbaar en heeft hij of zij daarbij koorts, braakt hij of zij veel, drinkt hij of zij slecht of komt hij of zij niet bij in gewicht? Neem dan eerst contact op met uw huisarts of kinderarts. Osteopathie is een aanvullende behandeling en vervangt geen medisch onderzoek.